…koken…

Ja ik kook soms ook… dat doe ik ’s nachts. Regelmatig als ik ff naar kamer 100 ben geweest ga ik koken als ik weer terug wil in bed. 

Tuurlijk, je kunt maar ergens de nachten mee doorkomen zou je zeggen, maar wellicht komt het je toch bekend voor.

Ik zit op de rand van het bed en na het bladeren door mijn IPhone-kantoortje en langs al mijn vrienden, ga ik liggen en weer slapen…. Dacht het toch niet he? Slapen lukt maar zo niet en hoe harder ik mezelf ook verplicht in een diepe meur weg te zakken, hoe slechter dat lukt. Dus… dient de eerste kookpartij zich aan, en ’n exotische hoor. Overeind maar weer.

Wát ik doe koken is niet de juiste vraag maar waaróm ik dat doe, daar gaat het om. Het is net zo simpel als ongezond, maar ik kook dan van woede… Doorgaans loop ik overdag tegen de ingrediënten aan waar ik ‘s nachts van aan de kook raak.

Overdag ben ik veel te druk om ook daar nog eens rustig aan toe te komen… dus haal ik dit ‘s nachts maar uit m’n emotionele keukenkastje (Ikea). Het is verder rustig om me heen dus: “koken kreng”.

Het, te koken, gerecht komt als vanzelf uit m’n hersenpan voor ogen en gaat feitelijk voor de rest geheel zelf z’n gang.  Alleen om/met het voorbereidende maalwerk maak ik me druk, vreselijk druk…

Net als iedereen maak ook ik me wel eens kwaad over iets. Nou kwaad… Woedend kan ik gvd worden op sommige dingen/mensen/gebeurtenissen.

Bijvoorbeeld vannacht, was het iets met ’n huurhuis waar we uit moeten. En dan niet zozeer dat we moeten opzouten maar door wet en onwil, komen we gewoon op straat te staan. Ik ben voorbereidend het viaduct al wezen opmeten en OMG. dat kost ’n hoop behang.

En daar gaat ie dan he…. dan gaat het vuurtje fikken hoor in huize hondenhok. Het wordt warm, heet, kokend heet. Het duurt niet lang of mijn nachtelijke tering-soep neigt zelfs over te koken. Ik bruis, ik verhit, ik stoom, ik heb wanhoop, woede en verdriet… Ach ja.

In m’n voel, m’n denk en m’n hele lijf kruipen de ingrediënten stuk voor stuk uit hun verpakking om de “heel Holland kookt” show op temperatuur te krijgen en dan weet je pas wat woede is.

Djiezus zeg wat ‘n woede en wat ’n onrust.

Jammer en maar goed ook tegelijk dat de aangever in deze, niet naast me op bed zit, ik heb heel veel ziektes, verwensingen en agressie voor hem/haar klaar liggen…

Maar omdat ie er niet is moet ik zelf het vuur uit doen onder die bende en ik moet je zeggen dat dit toch ook wel een mooi proces is. Zo over de kook en dan toch de controle weer over mezelf terug zien te krijgen… Wauw, een mens is sterk. Ik moet ook wel, want als ik droog kook word ik gek. Daar heb ik alleen mezelf en mijn lief maar mee.

“Elk nadeel heb ze voordeel” heeft ooit een ballenjongen gezegd, en in mijn geval betekent het dat de kooksessie uiteindelijk als resultaat heeft dat ik iets met het probleem kan, of er in elk geval gepast mee om kan gaan…

…maar het blijft wel warm…