…dar…

Nee, een dar prikt niet, maar wij wel. Kortom: prik in, ‘tis winter!

Inmiddels de R en nu ook de C weer in de maand. Dus dat wordt het volk impregneren. Cocktailtjes in soorten en maten staan met scheepsladingen voor ons klaar.

Hele volksstammen hebben een spoedcursus gehad om in grote lege fabriekshallen, het lekkers in de man en de vrouw te sprietsen. Oh ja, ook in de gender natuurlijk.

Je moet wel bewijzen dat je bent wie je denkt te zijn, maar dan kun je je keuze maken hoor. Het is wel makkelijker te sjoemelen met ID want je pasfoto is ook al niet meer geldig zonder mondkapje.

Uitvaart branche krijgt het moeilijk lijkt mij en dat is sneu. Want gezien de overdosis aan spuiten tegen virussen en andere natuurrampen kun je er vergif (huh) op innemen dat we de overledenen voortaan gratis bij de DAR of andere milieustraten kunnen afgeven, als chemisch afval. Dus de cake kan naar de voedselbank.

Voorsorterend op de grote “wij denken anders show” staat een burgeroorlog al in de startblokken met voor en tegen, welles en nietes, pro en contra maar in elk geval zware verdeeldheid in de habitat tussen de aldaar levende organismen.

Wordt spannend waardoor nu de meeste slachtoffers zullen vallen. Alsof de dood het wat uitmaakt waardoor ie niet meer leeft.

Zelf hang ik, volledig persoonlijk en voor zover ik weet echt alleen, een theorie aan. Ik ben namelijk overtuigd van de door mij bedachte reden waarom er gebeurd wat er gebeurd. Een naar mijn mening heel simpele, maar plausibele verklaring.

Nee, nee, dat hou ik nog even lekker voor mezelf, anders is dat misschien olie op het vuur van voor en tegenstanders in de welles en nietes strijd.

Landsleiders hebben we niet, althans geen capabele, en van terzake kundigen moeten we eerst nog maar zien of er al dan niet sprake is van belangenverstrengeling.

Opmerkelijk bij de huidige problematiek is de uitpuilende ziekenhuizen. Maar als ik me realiseer, hoeveel ziekenhuizen men de afgelopen jaren heeft gesloten, dan ben ik het echt ff kwijt hoor.

Het is te verwachten dat dit verhaal als dom, zwaar bekritiseerd gaat worden en ik wellicht bedreigd.

Dat is dan maar zo hoor… Maar  wat ik beschrijf is niet mijn boute bewering, maar het onder woorden brengen van mijn dagelijkse worsteling met alles wat ik zoal voor mijn kiezen krijg uit de wereld om mij heen. En mijn geest is al zwaar overbelast met het aansturen van zijn aangedane lichaam.

Nog benieuwd wanneer ik word uitgescholden of ik wel of niet gefaxt ben, verzucht ik in mijn verdere onmacht met;

…wat ‘n wereld…

NB: Vrijwel zeker kunnen we binnenkort ook ‘s nachts bij de DAR terecht als we door de aanvullende booster lichtgevend worden.