…denkmoe…
Ondanks m’n vervelende ziekte heb ik nog volop ideeën, passie en doorzettingsvermogen om me in m’n privé en zakenleven nuttig te maken.
En gelukkig kán ik het nog. Weliswaar in veel lager tempo dan voorheen maar het lukt me toch en ook mijn creativiteit is niet aflatend. Ik heb bovendien gemerkt dat ik nog gemotiveerder ben om zelf iets te laten lukken zonder hulp te vragen (ook wel ’n beetje “IK MOET”).
Vandaag een flinke klus geklaard op ons hondenveld, maar voor het eerst sinds mijn ziekte (pas 8 jaar..???) werd ik me bewust van ’n nooit eerder opgemerkt fenomeen;
Denkmoe!
Ik kan niet meer goed denken!
Dat ik ten gevolge van ’n reeks herseninfarcten sneller, eerder en langer moe wordt door van alles, weet ik heus wel en eerlijk gezegd voel ik dat dan ook met enige regelmaat, al wil ik er nooit aan toegeven. Oplossing is dan doorgaans ’n tukkie doen (lees ’n paar uur slapen) en papa kan weer verder.
Maar vandaag na een paar uur denken, doen en praten snapte ik helemaal niet meer waar het over ging. Overleg met m’n klusmaatje wat er zus of zo moest gebeuren kwam niet meer binnen en/of kon ik in het geheel niet meer volgen. Toen begreep ik wat er aan de hand was…. ik was moe, doodmoe en meer dan toto. Niet gek natuurlijk omdat de voorbereiding van wat er te doen staat ’s nachts al begint en het uitvoeren meerdere uren in beslag nam.
Na het ook niet meer snappen van ’t overige volk wat ik op mijn pad tegen kwam, snel naar huis om bij de hondjes weer op verhaal te komen en, oh ja, wat te eten en drinken want ook dát was ik ff vergeten…
Dom misschien maar zo is nou eenmaal de aard van mijn beestje, “we zullen doorgaan”. In mijn kop denk ik alles nog te kunnen en is er forse ontremming. In de praktijk betekent het niet zelden “op m’n bek gaan” en dwingt geestelijk of lichamelijk ongemak me, de rust te nemen die ik nodig heb.
Vandaag was het zo’n dag…moe, boel veel hoop moe, DENK-MOE!
Nu gaat het wel weer hoor want ik heb vannacht alweer ’n nieuw projectje bedacht, ontworpen en inmiddels al gebouwd ook haha. Ach wat moet je anders doen als je ziek bent, 79 jaar en geraniums vindt stinken….
Vriend Kai wil ook helpen….