…aarde op vrede…

Nou, de “vrede” is weer in de maand hoor. En als ik dan “vrede op aarde” hoor denk ik gelijk; huh? Wauw, waar? Laat kijken… Ja toch?  

Dus inderdaad, ’t is alweer Kersttijd, wat gaat het toch snel. Van Kerstmis als feest van het licht en de geboorte van ‘n wolk weet ik heus wel, maar als de toekomst op raakt en het leven je gepokt en gemazeld heeft, word je kritischer of zelfs ‘n zeikerd.

Laat ik nou beide zijn. Ik respecteer een ieder, maar moet wel mijn ding kunnen doen en het mijne ergens van vinden. Ik ben gecompliceerd genoeg om me vast te bijten in onzinnige vraagstukken. Alles zomaar voor lief en waar aannemen, is echt niet mijn ding. Of misschien zoek ik wel iets tegendraads, al is het maar om mijn ergernis te strelen.

Zo loop ik bv. rond met ‘n vraagstuk als: wat nou “vrede op aarde”? Maar ik ben creatief genoeg om zelf het antwoordstuk te verzinnen mocht er geen bevredigend antwoord komen.

Beetje lomp gesteld misschien maar: is “vrede op aarde” nou een ongecontroleerde “Tourette-kreet” die uit loslippig behepten rolt, en ook nog eens verplicht op wenskaarten gedrukt moet worden van de waarheidswet?

Of zou er meer achter zitten?

Op welke manier je die woorden ook gebruikt, het blijft onzin in mijn ogen. Er is geen vrede, nooit geweest en er komt geen vrede, nooit van z’n leven. Zelfs rusten in vrede is er niet bij, daar zullen we echt vrede mee moeten hebben.

Zap op Kerstflix maar eens langs ‘n mis, dan is het gelijk raak. Vrede op aarde knalt regelmatig door de “nacht die je alleen in films ziet”. Maar wat bedoelen ze daar nou eigenlijk mee?

Is het een wens? Zo van: goh ik wil graag ‘n keer echt overal vrede.

Of is het een bewering? Zo van: nou jongens het is echt overal vrede hoor, het heeft ff geduurd maar het is mooi zo.

Of, en dat kan ook nog: het is maar gelul. Zo van: ach ja ik moet toch wat zeggen en die kreet klinkt zo vredig.

Misschien zijn we die dingen wel gaan zeggen omdat we niets te vertellen hebben. Nou ja dat hebben we wel, maar juist die persoonlijke informatie gaat een ander geen reet aan. Gelukkig wijken we dagelijks nog wel uit naar dramatische thema’s zoals: Het weer, de drukte overal, rondzwevende flipeltjes waar je tegen geprikt moet worden en …… piet.

Cynisch ja, maar ik zie vooral;

aarde op vrede.

Oh ja, ik ving een “koeterwaals” gesprek op, waaruit blijkt dat we toch behoefte hebben aan wat vredige communicatie. Lees het >>hier<<.