Ervaringsdeskundige

… tja, het woord alleen al…

Ach, je kunt maar ergens goed in zijn toch? Nog in de Sint Maarten-kliniek was er ‘n, eveneens aangedane, griet die zei dat ze als ervaringsdeskundige werd ingehuurd…

Tuurlijk, wist ik veel. Ik was alleen nog maar bezig achter mijn eigen ervaringen aan te lopen…

Ik was zo aangedaan en ontdaan, er gebeurde zoveel tegelijk, en ik voelde me zo ontheemd omdat ik niet thuis woonde bij mijn lief en de hondjes…. Bovendien was uitzicht op herstel nog maar de vraag.

Maar de tijd leert me om te gaan met m’n wonden en omdat ik nog leef, ben ik aan het leren er ook mee te leven…

Echter dat “ervaringsdeskundige” is me toch wel bijgebleven hoor en inmiddels kan ik me ook daar toe rekenen…

Ten eerste heb ik een 4 tal CVA’s mogen ervaren en alles wat dat met zich meebrengt. Dat kan echt niet iedereen zeggen, en ten tweede ben ik inmiddels al bij een paar congressen en lezingen geweest om aan de aanwezigen te vertellen wat voor wrak ik inmiddels geworden ben en hoe ik dat ervaar.

Daarnaast heb ik de meest uiteenlopende ervaringen met;

  • het ambulance vervoer
  • schatjes en draken in de verpleging
  • systemen in revalidatiecentra
  • artsen die soms doktertje spelen
  • ’n leger therapeuten en therapettes
  • uit en thuiszorg
  • WMO deskundigen en dwaallichten
  • PGB WLZ
  • keukentafelgelul
  • maatschappelijk werk(lozen)
  • taxivervoer en kutchauffeurs
  • psychologen en psycho-waarheden
  • huppelmiddelen leveranciers
  • coaching van NAH professionals
  • de maatschappij en mijn nieuwe ik

Veel van deze ervaringen komen terug in mijn blogs, sterker nog: daarom ben ik gaan schrijven. Op een eigen site, want op lotgenoten sites mag je alleen maar huilen met de wolven in het bos anders wordt je al snel aanvaringsdeskundige…

“niet schrikken: ik ben het”

Voor onderwijsinstellingen en zorgorganisaties ben ik als CVA ervaringsdeskundige beschikbaar voor studiedagen, congressen en trainingen.

Als je me boekt kom ik zoals ik ben na 4xCVA en links aangedaan.

met cognitie nog alles in orde;

  • vertel ik wat er is gebeurd,
  • laat ik zien hoe het met me is,
  • breek ik het ijs met hoe ik doe,
  • maak ik het vragen stellen makkelijker.

bekijk me en ik laat zien wat ik niet kan.

bevraag me en ik vertel je wat ik er van weet.

  • Niets is te gek,
  • Niets mag niet,
  • Niets is dom.
  • Durf maar, ik durf ook.
  • Doe maar, ik doe ook.

Trefwoorden: relatie, voelen, lopen, wennen, leren, leven, bloggen, exualiteit, vallen, huilen, afankelijk, humor, frustratie, cognitief, slikken, bejegening, dagbesteding, stikken, ziekenhuis, ziekenboesje.

Aangevuld met een dosis “humor over mijn tumor” wordt het ijs gebroken en komen er vragen los. Er wordt gelachen en begrepen en ik vind het zowaar kei leuk om op deze manier voor een groep te staan, te zitten of heen en weer te rolstoelen. Ik help zo de deelnemers in praktische zin meer te snappen van wat een CVA knakker zoal doormaakt en hoe hij in zijn ziekte staat. (jaja alles m/v/g hoor)

Voordeel kan zijn dat toekomstige ongelukkigen niet alleen op theorie gebaseerd worden aangepakt, oeps ik bedoel natuurlijk, behandeld….

Soms verzorg ik wat aanschouwelijk onderwijs door een demonstratie te geven van mijn huidige looptechniek. Steevast flikker ik dan bijna om, maar de manier waarop ik me zelf dan weer red geeft ook de nodige hilariteit. En als er dan aan het eind van de bijeenkomst ook nog een spontaan applaus klinkt, ben ik tevreden met wat er is gebeurd.

 

Huur mij maar in, of vraag gewoon of ik kom. Als ik kan dan kom ik en als ik kom dan kan ik het ook… 

Na zo’n bijeenkomst ga je moe maar voldaan naar huis met het gevoel gegroeid te zijn, en lachen ga je vanzelf wel.