…slikken of stikken…

Ooit met vakantie op een van de eilanden. Lekker eten in ‘n restaurant, ineens ‘n hoop gedoe, paniek en nerveus gillende mensen… 

Iemand viel op de grond en dreigde te stikken door eten in haar strot… Niet eens meer tijd een andere houding aan te nemen, drukte ik lomp en hard op haar borst….

En ploep, wat dwars zat schoot er uit en adem kwam weer op gang bij Eva…

We kregen gratis nieuw eten van de uitbater, want ons gebakken duinzand, was wel koud geworden intussen…. Met een dank je wel, en graag gedaan ging de getroffene, met wel ‘n paar zere ribben, huiswaarts, en na het eten wij ook maar weer.

Later hoorde, en leerde ik iets van Heimlich maar ja, zo medicinaal was ik toen nog niet… En eigenlijk nog steeds niet, behalve dat ik inmiddels wel geschoold ben op CVA gebied, althans voor wat betreft mijn eigen kwalen.

Toen eenmaal mijn kwartet aan cva’s compleet was, kreeg ik wel vaker te maken met nipte Heimlich noodzaak. Immers, sinds het enigszins herstellen van mijn stemband verlamming, gaat het toch regelmatig bijna fout en stik ik zowat de moord in ‘n schep hutspot of soortgelijk in elkaar gestampte maaltijden.

Zoals ik tegenwoordig, 24/7 elke beweging bewust moet plannen en zeer geconcentreerd moet uitvoeren, moet ik ook ademhalen, eten en slikken, heel bewust doen. Zonder te praten, zonder mijn hondjes te aaien en zonder ook maar enkele graden mijn kop om te draaien…

Als dat misgaat, zoals vanavond bij het eten, dan gaat het even goed mis… Dan is het slikken of stikken en soms beide tegelijk.

Hoesten, proesten benauwdheid en paniek… Pfff ik leef nog, dus ging het nog net goed blijkbaar. De volgende keer, veel rustiger, voorzichtiger en bewuster eten, slikken en ademhalen…

Maar het raakt me wel hoor… het verdriet me, dat ook dit speelt en een restverschijnsel is geworden, van mijn CVA’s. Het is beangstigend, het doet ook pijn, maar eigenlijk vind ik het nog ‘t ergst voor mijn lief en soms andere tafelgenders; die moeten het gerochel aanhoren, zien me bijna heengaan, en moeten kwijl zien te ontwijken…

…eet smakelijk…