…positivo…

Een simpele opmerking op een van de vele lotgenoten sites, over positiviteit na NAH, motiveerde me nu eens wat positiefs over ik, in m’n nieuwe leven te schrijven. 

Door bovenwolkse overheden gesloopt, met 4 keer CVA, ben ik fors beperkt in mijn doen en laten, verdrietig, boos en gefrustreerd… Ach, je hebt allemaal wel eens wat, toch?

En dat ook net in een fase, waarin ik samen met mijn lief, een zware switch moest maken met ons bedrijf, dat aan de rand van de afgrond stond, door de crisis in de detailhandel. Wij verdienden brood en beleg met: Creatieve en culinaire publiek-activiteiten ten behoeve van winkelcentrumpromotie. Ruim 30 jaar bestaan, en ineens de klad er in….

Nou ff kijken…eh, oh ja, positief;

Met als gepassioneerde hobby ‘n viertal honden, waar we waanzinnig veel plezier aan beleefden, en uren mee wandelden, vroegen vrienden en bekenden ons regelmatig om ook hun hond, in ons pretnest op te nemen. Zij op vakantie naar Verweggistan, en wij hun draak, soms veel draken, laten poepen en vertroetelen…

Er was vervolgens niet echt veel voor nodig om een overstap te maken naar een professionele uitlaatservice. Dus onze hobby werd vanaf toen betaald, er was weer inkomen, bestaan, en nog meer plezier, met nog meer honden.

Kort na het opstarten kwam dan wel het dramatische moment van m’n eerste CVA, ik viel uit, en onze wereld stond opnieuw op instorten. Maar de inzet en mentaliteit van mijn lief, redde met hulp van vrienden en bekenden de doorstart van het bedrijf. Begripvol gesteund door onze klanten.

Na maanden weer thuis uit de medische theaterzalen, kon ik langzamerhand toch nog een zinvolle bijdrage gaan leveren aan ons bedrijf, en tegelijk vorm geven aan een feestelijke dagbesteding. Op mijn rustmomenten na, kon ik binnen en buiten de hele dag met de honden zijn. Geweldig wat ‘n feest.

Intussen bedacht, en realiseerde, ik een plan om op het terrein van een zorggroep een fantastisch hondenproject op te zetten, en op die manier tevens een eigen uitlaatveld te kunnen runnen, waar ik zelf nog heen kon omdat het vlak bij huis was.

>Hondenheuvel<was geboren…

Met cognitief nog alles op orde, kon ik me bovendien nog veel meer van nut maken met o.a:

  • communicatie met onze klanten
  • beleidsontwikkeling
  • vormgeven aan creatieve ideeën
  • commerciële en statistische administratie
  • onderhoud websites

Aangevuld met het dagelijks “lezen” en leren kennen van de honden, ben ik, ondanks mijn beperkingen, nog ‘n drukke bejaarde. Trots, blij en ondanks mijn ongeluk, nog gelukkig ook.

Naast alles voor het bedrijf ben ik, in het kader van verwerken en herbeleven, mijn verdriet met plezier van me af gaan schrijven op mijn blogsite. Ook dit verhaal is daar ‘n voorbeeld van, maar dan wel het meest positieve, geloof ik… 

…tjakka…

 

>Klik hier voor schrijfsels in opdracht<