…eensaam…

Nee, geen Amsterdams accent, maar gewoon zoals het geschreven hoort…eensaam… Het is toch ook niet zamen? 

Zemen geeft zeem, samen geeft saam, of zit er iets in m’n hersens niet goed?

Maar waar het nu echt om gaat;

Ik kan niet zeggen wat ik denk…
Ik kan niet schrijven wat ik wil…
Ik voel alleen zelf wat ik voel…
Ik ben dus een-saam binnen mijn alleen. (Sielig he?)

Al tijden schrijf ik van me af, ik heb het dan over “van alles”… Precies, het venijn zit ‘m in dat “van alles”… Van “alles maar een beetje”, moet er eigenlijk staan. Er is een restpartij informatica wat ik voor me hou, liever gezegd: waar ik in stik. Zeg je nou echt: “ jongen schrijf toch van je af”?

Ik snap wel wat je bedoeld hoor, maar jij snapt het dan zelf niet, lijkt het…

Wie schrijft die blijft, wordt wel beweert. Ja, als je schrijft wat de massa graag vreet, aan lieve, leuke en dubbelzinnige dingen misschien. Maar daar klopt geen ruk van.

Schrijf maar wat je echt denkt, en/of waar je zelf echt mee zit, en je bent er geweest. Je vrienden, klanten en bekenden haken af. Je wordt verguisd, veroordeeld en genegeerd.

Ineens ben je dan; oh die schrijft zo goor en grof… en nou zeg wat die toch allemaal schrijft… Dat die niet naar ‘n psych gaat zeg… Nou, welke dan? Ik ben er al eens geweest hoor. Maar dat beroepsoor had daar geen oren naar, en echt alleen maar oog voor andere dingen…

Ik schrijf/zeg weliswaar gewoon de dingen die jullie zelf ook denken, doen of willen. Maar het zo onder woorden brengen, pfff nee dat hoort niet.

Terwijl ik dit schrijf, merk ik dat ik er nog steeds vet omheen schrijf… Ik durf niet, ik mag het niet van mezelf en/of ik laat het niet mogen van de mens om mij heen.

Dus: stik ik de eeuwige tering moord, in de rotzooi waar ik zo noodzakelijk graag over wil schrijven… Wat ik zo krentenbrood nodig wil delen, en waar ik maar zo geen gehoor voor weet te vinden, zelfs geen duurbetaald beroepsoor…

Hebben jullie dat nou ook? Stikken jullie zelf nou niet ook een beetje de moord, in waar je eigenlijk, wellicht al vanaf je jeugd, over wilt, maar niet mag, niet durft en niet “hoort” te praten?

Praatgroepje oprichten? Zeggen wat je denkt? Schrijven wat je wilt? Of “de voorkom dat je stikt groep”? Mijn, vastloopgevoelens delen, zou me twee-saam maken.

… waar vind ik in godsnaam saam horigen…