soepzooi

Tomatensoep, groentesoep, cupjessoep (nee niet verkeerd geschreven, let maar op) maximasoep, uiensoep en weet ik veel allemaal voor soep, echt ‘n complete soepzooi… 

Het ontbijt wordt me gepresenteerd in hapklare brokken, anti stiklimonade en ‘n overheerlijk kopje koffie, nou zeg maar gerust ‘n forse mok pleur. Omdat ik ziek ben, met liefde voor me neergezet door mijn aangetrouwde zorgspetter…

Pilletjes erbij in ‘n handig cupje, dus pilletjes achteroverslaan, wegspoelen en cupje bij het afval….

Aha daar heb je het dus… dat cupje… na gebruik hup wegflikkeren bij het gescheiden afval dus dat komt wel goed terecht…

Ja m’n reet.

In het ziekenhuis hebben ze me al geleerd hiermee om te gaan en heb ik ook eens rustig (ja ik lag er toch) kunnen zien wat er allemaal nog meer van dat eenmalig, of zelfs niet gebruikt, plastic na de maaltijd werd weg gesmeten. Nog ’n keer gebruiken? Nee niet hygisch….

Je eet zo’n 3 tot 5 keer per dag, krijgt ‘n keer of 3 tot 6 medicijnen te slikken en overal blijven aardige hoeveelheden “evenementen plastics” van over.

Belachelijk en feitelijk ook erg dubieus maar ze hebben er mooie smoezen voor én… Jazeker wel, ze scheiden het afval???

Het komt mijns inziens veel meer neer op afval schijten, maar goed het schijnt weer hergebruikt te worden… Ter plekke alles bvb 1 dag hergebruiken zou niet kunnen maar daar zullen ze ook wel weer een hoogwaardige smoes voor hebben.

Oh ja soep, had ik het over…

In en vanuit ons huishouden, maar ook in het bedrijfsleven is het eigenlijk niet veel anders hoor want ook daar weten we ook aardig dat plastic in onzinnige hoeveelheden te misbruiken. We maken ons zelf ook hier weer wijs dat het allemaal keurig wordt ingezameld en hergebruikt maar ook nu weer; Ja aan m’n poepert…

Het schoonmaken en klaarmaken voor hergebruik verkloot ons milieu volgens mij nog meer dan dat je het in de fik steekt of begraaft.

Maar het is nog veel erger… en dat heeft dan toch eindelijk met die soep te maken…

Overal en op elk moment heeft vrijwel iedereen te maken met zakjes, bakjes, cupjes, kopjes, houdertjes, hebbedingetjes, prullaria en wat al niet meer…. Op beurzen lopen de bezoekers met tassen vol nooit te gebruiken, pennen, sleutelhangers en andere “ik moet dat hebben” bende de deur uit…. Maar allemaal van plastic…. en al die teringzooi wordt voor het merendeel maar een keer gebruikt, is al snel stuk of uit de mode en dus: weg ermee.

Zo ook na feesten, partijen, bijeenkomsten, wedstrijden of strand dagjes, sodemieteren we buitenproportionele hoeveelheden van dat plastic van ons af… en als zelfs dat nog teveel moeite is laten we het liggen waar we het na gebruik hebben laten vallen.

We zijn een landje met nogal wat sloten, plassen, meren en op zee uitmondende rivieren, en als we het zelf niet in het water mikken doet Jan dat wel.

Met enige regelmaat steekt Jan de Wind zo vreselijk zijn dikke kop op, dat veel van onze plastics het water en dus de zee in wordt geblazen…

Hehe zo, landje weer schoon zo op het oog…. maar dan is er toch eindelijk die soep!

In combinatie met dat zilte nat van zeeën en oceanen vormen de enorme door ons bewust weggegooide massa’s plastic een enorme bak soep, plastic soep… Op smaak gebracht door weet ik veel wat voor chemicaliën, etherische oliën en stront.

Een door Knorr nauwelijks na te maken tussendoortje, maar waar wel walvissen, schattige zeehondjes en kleinere zeedieren massaal de moord in stikken…. Tja, plasticsoep… je moet er van houden.

Ik ben blij dat mijn Hollandsche nieuwe bij de visboer al goed schoon wordt gemaakt, zo hoef ik niet bang te zijn dat ik zelf in een Spa Blauw dop stik.

 

Tekst bij onderstaande foto: (beiden gejat van internet)

Op 18 november 2018 spoelde er een dode potvis aan in Indonesië.

In de maag van dat enorme dier werd 6 kilo plastic gevonden:

  • 25 tassen
  • plastic flesjes
  • modieuze slippers
  • meer dan 1000 stukjes kleiner plastic zoals doppen, oorstaafjes enz.

Ik vraag me wel af of een potvis nou eigenlijk een lesbische walvis is…