poepmachine column

Daar lig ik dan met ’n NAH-tje, flink voor pampus en feitelijk ff niks meer te kunnen… Hoeft ook niet want ik ben ziek. En omdat er veel zieken zijn hebben ze ziekenhuizen bedacht, best knap, handig en alles van de grote hoop… 

Over hoop gesproken. Naast geloof, hoop en liefde is er ook, ja hoe moet ik het zeggen….? Nou ja ik eet en drink ondanks m’n half bewusteloze toestand toch het nodige en op een wat minder suffe dag laat ik de catering zelfs dubbel serveren, en er komt vanzelf nog ’n soort hoop…..

Want vroeg of laat melden zich de resten daarvan natuurlijk bij de uitgang… Edoch ik kan in die dagen niet voor me zelf zorgen en zeker niet op dat gebied. Daar heb je dan weer de onderbetaalde, en in hun roeping getrapte, broeders en zusters voor die, zo lijkt het, er geen probleem mee hebben me schoon te houden en de producten af te voeren.

Voor mezelf is het zowat de grootste vernedering die er bestaat vooral de grote boodschap… Vreselijk dat een ander dat moet doen… Het kan maar zo een reden zijn om nooit meer ziek te worden.

Maar het is verdorie niet anders en dat weten fabrikanten van handige verzorgingsmiddeltjes maar al te goed. En zeker ook met het oog op sustainability (ja ik heb het ff opgezocht) ontwikkelden de uitvindertjes handige en vooral ergo-dynamische bakjes, flesje en potjes die niet zomaar uit de zorghandjes floepen.

En, ja zeker wel… ook nog van gerecycled materiaal. Wauw wat goed. Mijn afval wordt voortaan in ouwe kranten afgevoerd althans daar zijn die noviteiten dan van gemaakt. Goed voor het milieu.

Tot zo ver is er geen vuiltje aan de lucht, alleen de lucht van dat vuil. Maar dan de B kant van die fantastische uitvindingen….

…shredder….

Het gevulde materiaal mag niet zomaar in de grijze of groene kliko…. oh nee, daar is een eveneens ergodynamisch apparaat voor uitgevonden… Een shredder, of in medische termen heet dat waarschijnlijk een “vermaliditis maximus”….

Nou dan heb je wat hoor; Een soort afwasmachine maar dan met een ingebouwd maalapparaat waar ze met gemak een boom en twee olifant kadavers tegelijk in kunnen verpulveren zo’n vreselijke, mensonterende teringherrie maakt die maler…

Maar dan nog zou beklag niet nodig zijn als ze dat kutding in een goed afgesloten en geïsoleerde ruimte zetten… Doen ze in principe ook maar als dan het verplegend personeel dag in dag uit te beroerd is om de deur daarvan te sluiten, komt ook ’s nachts, op gezette tijden de pleurisherrie van dat proces de rest van m’n hersens naar de kloten helpen….. pffffff… ja het wordt me nu toch even te moede hoor.

… adempauze…

Het mag duidelijk zijn dat ik me, als een van de bewoners op zaal A 11-13, gekmakend kapot heb liggen ergeren, tot huilens toe… Zo’n 286 keer aan het personeel gevraagd of ze alstublieft de deur van dat hok willen sluiten en 287 keer zeggen ze dan, oh ja sorry… 32 keer heb ik rotzooi op de gang gegooid vanuit mijn bed om aandacht te trekken en toen ik in de rolstoel kon, heb ik 2 keer zelf zo hard die deur dicht gesmeten dat de kozijn reparatie nu nog in volle gang is.

Recentelijk hoorde ik van mijn schatje dat er in de buurt waar ze zelf werkt ook zo’n systeem komt…. Mag ik u vragen om allemaal deze column te delen of te vermenigvuldigen zodat deze belevenis misschien nog net op tijd bij de beslissers daarvan komt….

En komt u ooit zelf op zo’n afdeling waar deze tyfusherrie door de gangen schalt… klaag dan net zo lang en vaak tot ze of u, of dat apparaat buiten zetten….

Ik doe thuis inmiddels alles netjes weer zelf…. wat ’n rust…