pijnleed verhaal

Pijn is fijn, dus doe daar nou maar eens niet zo moeilijk over… Ho ho, wacht nou even om me gelijk àl jouw pijnen toe te wensen of me te stenigen… Want het ligt heus wel wat genuanceerder.

Kijk: Op een dag is er iets met je aan de hand… pijntje hier, jeukie daar maar ergens is er iets met je.

Als je dat niet zou voelen, zou je van alles gebroken of kapot kunnen hebben en je weet van niks. Tenzij je merkt dat je door bvb. een beenbreuk niet goed meer kan lopen.

Of iemand wijst je er op dat je een enorm bloedspoor achterlaat uit ‘n gat in je kop waar je het bestaan niet eens van weet.

Nee wees maar blij dat het pijn doet. Dan weet je wat het is, waar het zit en wat er evt aan gedaan kan worden.

Maar een mens bestaat nou eenmaal extreem veel onderdelen die allemaal, bij de een wat luxueuzer dan bij de ander, keurig verpakt in een vel bijeen blijven.

En zo’n vel is groot hoor, gemiddeld voor m/v zo’n 1,7 m², dus je zooitje huist al in ‘n aardige tent. En dat hele vel kan ook nog eens pijn doen op zoveel verschillende plekjes of in z’n geheel…

Tja niet leuk, maar ‘t wordt nog erger….

Alle onderdelen die in dat vel zitten kunnen namelijk, elk afzonderlijk, ook pijn gaan doen. Dus als je pech hebt of rare dingen doet kan je aardig aan de beurt zijn.

Maar wat is nou toch pijn en: Hoe pijn moet pijn doen om pijn te doen? En wanneer wordt de lichtste vorm van pijn, jeuk, nou eigenlijk pijn?

Ik denk zelf bij de grens… nou ja de pijngrens dan, en natuurlijk voor iedereen weer vreselijk persoonlijk. De een schreeuwt het uit als er ‘n watten bolletje te tegen ‘m aanwaait en een ander vraagt in alle kalmte of je even helpt zijn been onder ‘n blok beton vandaan te halen zonder dat ie piept.

Maar behalve bij de grens is er ook pijn bij angst. Of beter gezegd: angst voor pijn… Niet zelden is de angst ook groter dan de pijn.

Weet je, net als bvb bij de tandarts.. die schijnt met ‘n lamp in je moel en je zegt gelijk: oemnmmnnm…. Ter signaal aan die smoelsmid dat je op voorhand al pijn voelt, en hij echt voorzichtig moet werken… of liever nog verdoven.. maar ja dan krijg je een pijnlijke prik….pfff.

Ik kom op dit zeurverhaal omdat een groot deel van mijn lijf pijn doet… zo’n 17 van de 24 uur per dag want als ik slaap doet ook de pijn het kalm aan.

Nou ja pijn is soms wel ‘n groot woord, omdat ‘t vaak ook wel alleen een vervelend rotgevoel is met neiging naar erger… (ingewikkelde zooi he).

Maar goed, ik wilde pijn toch nog even noemen omdat er in mijn vorige verhaal “gevoelsmens” geen ruimte meer voor was….

Al had ik daar natuurlijk simpel weg bij kunnen zetten dat alles ook nog zeer doet…. Had wel een heel verhaal gescheeld….

….pijnlijke vergissing…? Tja die komen ook voor…