opname Jeroen

Nou schrik maar niet… geen ziekenhuis deze keer dus er is niks aan de hand… Nou ja niks… laten we wel wezen, ik heb natuurlijk geen griep….

Nee, maar het betreft de TV opnames welke TV Gelderland van ons fantastische project Hondenheuvel maakte een dikke week geleden.

In vervolg op een eerdere radio Gelderland uitzending zijn die lui ‘n ochtendje wezen filmen op, en rond, dit zo succesvolle hondenspeelveld.

En ik moet zeggen dat was een zeer positieve ervaring met die cinegastjes. In gezamenlijk overleg hebben we de diverse items geregisseerd en opgenomen.

Het zijn professionals dus dat mag je ook wel verwachten maar ik heb in mijn theatrale verleden ook anders mee gemaakt.

Het was natuurlijk ook fantastisch dat het management van ZMW volledig heeft ingestemd met het maken van de opnames. Vanzelfsprekend aan alle kanten rekening houdend met de privacy van bewoners en overige figuranten.

Van alles in scene gezet en gefilmd en met het nodige knip en plakwerk hebben ze er een kei leuke film van gemaakt. En bij het zien van de uitzending, ben ik diep onder de indruk. Echt super trots van hoe die filmploeg de realisatie in beeld brengt van mijn idee, van mijn plan, van mijn project…

Ho even: Het gezamenlijke project van mij, mijn lief, onze vrienden, diverse sponsors, de Zorggroep Maas & Waal en onze vrijwilligers is beter op z’n plaats.

Vrijwel dagelijks realiseer ik me, maar zeg ik ook tegen de mensen die daar met de doggy’s aan het werk zijn: wauw, niet te geloven wat we daar voor elkaar hebben gekregen zeg…  En elke dag plezier van hoe de honden daar aan het ravotten zijn…

Wauw!

Ik kijk naar de bewuste opnames en geniet ook dan natuurlijk van de hondjes en de medewerkers. En in het bijzonder ook van de bewoner, die zo spontaan zijn verhaal doet en tegelijk ook laat zien waar het project voor bedoeld is. Maar ook kom ik zelf in beeld… en dat is toch echt andere koek… (volgens van Louis Gaal: another cooky)

In een gecombineerde schok vol ongeloof en aandoenlijke waardering, zie ik daar mijn eigen zieke en aangedane ik… Ik, die het toch godverdomme maar ff geflikt heeft om dit uit zijn zieke hersens gerealiseerd te krijgen…

Na de zware CVA op 18 april 2019 lag ik nog voor lil in CWZ en ging mijn dappere lief alleen de voorbereidende “Hondenheuvel” besprekingen in met het management van de zorggroep.

We verwachtten eigenlijk heel veel tegenstand, invloed en zelfs afwijzing, maar ons complete plan werd daar met open armen ontvangen en de inrichting van Hondenheuvel kon beginnen….

Op de film is het amper zichtbaar voor de kijkers, maar in mezelf was ik beslist onzeker zoekend naar de juiste woorden. Toch komt er ‘n redelijk verhaal uit m’n aangedane keeltje, en dat grijpt me best aan kan ik u zeggen.

Vooral omdat ik het zo moeilijk vind als beschadigde bejaarde in beeld en geluid te komen. Bovendien klinkt het in mijn kop nog steeds alsof ik zwaar gezopen heb…

Normaal en begrijpelijk zou zijn geweest als ik na 3 x CVA mijn middelvinger had opgestoken naar ooit nog een klus te klaren… Maar gedreven door passie en me gegeven door een creatieve geest, blijk ik nog steeds zwaar gemotiveerd beperkingen te overwinnen en blijf ik weigeren me neer te leggen bij de gevolgen van mijn ziekte.

Mijn grote lief en wat poppetjes uit de wereld waarin ik nu leef helpen mij daarmee…

… ik leid een dubbel leven…

De bedoelde, en inmiddels uitgezonden, opnames kunt u vinden via: Hondenheuvel TV