Niksen…

En daar moe van worden? Ja hoor, kijk maar ff mee… 

Als je zo eens in je eigen hut en tuin, om je heen kijkt, zie je vast van alles staan/hangen/liggen waar je al lange tijd geen moer mee doet (tenminste bij ons dan he) Het is niet eens decoratief, en ligt gewoon alleen maar overtollige bende te wezen, veelal samen met een hoop losse rotzooi wat er door hond, mens of Jan de wind is neer gemieterd.

Ja weggooien is zonde denk je dan, of is de gestoorde overtuiging van je kerel. Maar niemand doet er ooit nog ene ruk meer mee. Laat ik daar nou eens alles van weten…. ik ben namelijk ervaringsdeskundige. Jazeker, ook op dit gebied.

Als rolstoeler en mankepoot dreig ik regelmatig om te kiepen met mijn karretje, rij ik er de wieldoppen vanaf en banden lek, of knal op mijn bek als ik weer eens ergens over struikel tijdens mijn manier van stappen.

Een vette sneer naar mijn schatje die de rotzooi maar niet opruimt, zou je zeggen… Nee hoor, in het geheel en absoluut niet. Die troel werkt zich dagelijks (en vaak nachtelijks) drie slagen in de rondte, om ons gezamenlijke leven, huishouden en hondenbedrijf aan de praat te houden.

Dus is het simpelweg het resultaat van het drukke dagelijks leven met ons bedrijf en het kuttige feit dat ik als wrak 3.0 vrijwel niks zelf kan, en overal van alles uit m’n spastische takjes laat vallen.

Om moe van te worden: mijn lief omdat ze hier meer dan druk mee is alles weer op te ruimen, en ik omdat ik bijna geen flikker voor haar kan beteken. Met al mijn kwalen is ze dus ook nog eens mijn fulltime mantelspettertje.

Dat grijpt me aan en maakt me moe.

Maar nou heb ik tijdens een natte droom (ja ik zweet me kapot ‘s nachts) ineens het woord “niksen” bedacht. Althans een nieuwe betekenis gegeven. Raakte ik ooit in vervoering door het begrip “Ontspullen” , kwam ik op een ochtend met het ingrijpender woord “ Niksen” uit mijn coma tevoorschijn.

Je hebt er niks aan, je doet er niks mee en het staat er maar te niksen, dus het is niks.

Nou weg er mee, opzouten met die tinnef.  Weggooien of misschien weggeven, want bij verkoop krijg je er geen reet voor, alleen wat zeikers bij de deur die het alsnog gratis willen omdat er ‘n krasje op zit….

Dus lekker niksen, alias flink opruimen en daar dus moe van worden.

Als geestelijk gehandicapte (of beledig ik nu ‘n zooitje lotgenieters?) doet me dat allemaal toch wel goed… Heerlijk opgeruimd huis en tuin… Dat geeft rust, veel minder schade, minder ergernis en dus geestelijke compleet zen. Bovendien kan ik mooiere foto’s maken door het verdwijnen van achtergrondvervuiling.

Nou een beetje apart verhaal over niks… Maar goed: het is dan ook niet niks.

Feit;

…’n dagje niksen, ruimt lekker op…