hulpknakkers

Je zal maar hersenletsel hebben zeg… NAH. CVA of welk ander zuurstofarm spelletje zich ook in je hersens heeft afgespeeld. Dan ben je toch aardig in de aap gelogeerd… 

Dat je die vreselijke ziekte hebt is op zich al zwaar klote natuurlijk. Maar omdat er zoveel van die pechvogels zijn, springen bedrijven, organisaties en particulieren, bij bosjes in deze materie, maar vooral bovenop de slachtoffers daarvan. En dan ben je pas echt aan de beurt…

Particulieren, veelal zelf zwaar aangedaan, stampen de simpel toegankelijke sociale media vol met persoonlijke ervaringen, adviezen en meningen, maar ook ‘n heleboel nergens op gestoeld braaksel van betweterigheid. Met als gevolg, reeksen van reacties waar zelfs je kont nog hersenletsel van krijgt.

Dinges-ologen en andere wijsneuzen bij organisaties, instellingen, bedrijven en redacties stampen op hun beurt programma’s, bijeenkomsten, sociale media en luxe drukwerk vol met ellenlange, doorgaans saaie, monotone en stemming makende geleerdheid.

Zo worden wij zelf, als ervaringsdeskundigen, vol tegen de muur gedrukt door wetenschappelijk klinkende, brallerige woordknutsels. Zogenaamd allemaal om ons te helpen de weg te vinden naar een oplossing… Nou je raakt de weg eerder helemaal kwijt, als je dat allemaal tot je neemt, terwijl je zelf niet eens mag zeggen waar je heen wilt…

Persoonlijk vind ik het lezen van al die “wijsheid” echt niet te doen, omdat het mijn hersens verward en pijnigt, waar het juist ontspannend zou moeten werken. Bovendien wil ik me uiten, in plaats van alsmaar consumeren en volgeladen worden met humorloos lotgeneuzel van ‘n ander.

Niet wij, komen aan het woord maar we worden vertaald en weergegeven door de “ter zake kundige allesweters” die echt een andere taal spreken. Ze overspoelen ons in gekunstelde beweringen. Veelal overdadig, en droog… maar we moeten wel oh en ah zeggen, want nee, zij weten het…

Nu de hele wereld al een koude humorloze poel van kots is, waar je als aangedane knakker m/v alleen maar verder letsel bij oploopt. Zou het een welkome stap, naar accepteren zijn als er ‘n wat plezieriger uitvoering van alle ins en outs kwam.

…tumor humor..

De verstokte zielenpieters onder ons schreeuwen nu gelijk moord en brand, dat er weinig leuks is aan de ziekte, maar daar weiger ik aan toe te geven.

Ik heb er het geld en de energie niet voor, maar een gezamenlijke, humoristische blogkrant, volgeschreven door aangedane en hun al dan niet aangetrouwde liefjes, zou nog wel eens ‘n betere bestseller kunnen worden, dan alle andere schrijfsels.

Ja, de ziekte waar we het over hebben is zwaar kut, waardeloos en verdrietig. Dat blijf ik met iedereen eens.

Een ooit doodzieke vriendin combineerde haar “tumor met fantastische humor”… Maar humor lijkt schier uit den boze, in de wereld van NAH CVA en andere grappigheid. Nee er is ook niks te lachen zeggen de zuurpruimen. Maar daar loopt de “normale” wereld dan ook al van over.

Ik kom op dit verhaal omdat ik per ongeluk wat langer keek, dan de weg naar de prullenbak, in een glossy geschrift van NAH hulpknakkers, informatiebladen en andere goedbedoelde, of commercieel interessante, post waar je beter van wordt… Je kunt warme zorg krijgen, overgoten worden met welzijn, belevingsgericht barbecuen en overal zijn complete teams met logen en overige zorgknoepers, die je helpen te hebben wat je al hebt.

Ik bedoel er verder niks mee, maar de eerlijkheid gebied mij, nog te vertellen dat ik ooit een blogsite ben begonnen om mezelf en mijn trammelant op mijn manier te kunnen verwoorden…

Door een unieke combinatie van creatief woordgebruik, humor, zelfspot, verdriet en ongemak, ontstaan de leukste verhalen…

…tenminste, dat vind ik zelf…

 

>Klik hier voor schrijfsels in opdracht<