gezond ontbijten

Na 3 weken ziekenhuis ziek, zwak en misselijk van opnieuw CVA (op 18 april 2019) maar weer aan de interne revalidatie… 

Er is stemband verlamming, verslechtering van de reeds eerder aangedane kant, verliezen van gevoel in de rechterkant van het lijf terwijl ik daar toch nog het nodige mee moest doen en er is een vreemdsoortige emootzieke verstoring aan het, jantje lacht jantje huilt systeem, ergens in mijn walnoot.

Oke is niet anders, maar weer hoofd en handen vol aan pogingen tot herstel.

Gefrustreerd ja zeker wel… na eerdere CVA maanden lang belachelijk hard gewerkt om grotendeels te herstellen en het lijkt haast voor niks te zijn geweest…

Maar ik ga er weer voor en de dag start met een bezoek aan de vreetschuur voor een spetterend ontbijt….

Goed verzorgd hoor en ik laat het me goed smaken… maar een rustig ontbijt is amper voor me weggelegd door omstandigheden. Voornamelijk veroorzaakt door het aan de patiënten schijt hebbende personeel wat vooral luidkeels privé gezeik aan elkaar te vertellen heeft…

Even voor alle duidelijkheid: er zaten fantastische schatten bij hoor, zeer betrokken en zelfs hooglijk begaan met ons.

Maar vrijwel elke ochtend ook ‘n kluppie hard kwekkende wijven over hoe ziek of zielig ze al een tijdje zijn, wat ’n rot vent ze getrouwd zijn, hoe dood hun moeder toch is en hoe draconisch hun blagen zich op de wereld gedragen…

Af en toe? Nee hoor, echt vrijwel dagelijks beleg bij het ontbijt.

Als je er belangstelling voor hebt en je redelijkerwijs veel kunt onthouden weet je al snel hoeveel ze verdienen, waar ze wonen, hoe vaak ze nog neuken en wie het pensioen naar voren wil halen omdat ze een kutbaas heeft.

God alle Jezus zeg… doe je alle moeite je eigen tyfuszooi te boven te komen, wordt je keer op keer vol gekotst met ontevreden grieten die eigenlijk helemaal geen zin hebben die dag….

Manager Marietje doet er net zo hard aan mee dus daar hoef je niet aan te kloppen… Trouwens waarom moet je ergens aan kloppen?

Tot overmaat van ramp krijg je regelmatig gezeik aan je kop dat je wel erg vroeg aan het ontbijt verschijnt, je maar wat anders op brood moet doen want waar je naar vraagt is op of willen ze niet pakken en ja koffie komt er aan hoor “nog geen tijd gehad het te zetten”… (nee dat snap ik).

En ik ga het verder maar niet hebben over het avondmaal waar je nog geen brood mag pakken want we gaan eerst samen “gezellig” soep eten…. pff&sgr@ump%fsc#hrgr…. (soort vloeken)

Vaak had ik het gevoel dat ik een seniele oude man was… Waarom doen mensen dat? En al was ik seniel… moet ik dan zo behandeld worden?

Wat fijn dat ik ook een paar fantastische zorgmedewerkers mee mocht maken… wat deed me dat toch goed.

Regelmatig kom ik nog in dat gebouw en ben blij als ik zo’n gewaardeerde persoon weer terug zie… Ik zie ook vaak die anderen in beslist onprettige herbeleving en bang daar ooit weer te moeten zijn…