gammastraling column

Ik wil een alarm ding kopen voor in de tuin, met ’n melder als zich mensen op het pad bevinden. Ik ben CVA vertraagd dus ‘n bewegingsmelder is dan handig, ter vooraankondiging. 

Op internet kom ik er zo even niet uit dus hup op m’n stabi-bike naar Gamma, dan zien ze ook gelijk dat er iets met me is.

Bij binnenkomst is alles nog heel blij met m’n bezoek, en knalt een baliepoesje, goed bedoeld, m’n buis van Eustachius doormidden met ‘n op maat gezaagd;

GOEDEMIDDAG!!!

Wat spulletjes bekeken en pfff ja zeg het maar. Weet ik veel wat het precies doet en hoe het werkt enz. 

Vragen genoeg dus, en na een korte zoektocht zie ik ‘n medewerker, die zich echter steeds uit de voeten maakt als ik met vragende oogjes naar hem kijk, en mijn vinger opsteek.

Het duurt even maar dan kan ik door snel en hard meneer roepen nog net de Gammanese vluchteling tegenhouden en mijn kant op laten kijken. Pfoeii zeg, dat was op het nippertje.

Kunt u mij even helpen meneer? 

“Zeggetis” flikkert er met gebrek aan fatsoen  uit z’n mondhoeken.

Eh, kunt u mij iets vertellen over dat apparaat?

Wat’s je vraagtan? Eh, nou ja hoe werkt het precies? 

De man pakt het doosje en begint voor te lezen wat ik al gelezen had en zegt dan waar het ding voor is….

Ja maar kan ik dan ook…. enz. enz…. De man leest nog wat… ik denk het wel zegt ie… meestal wel bij dit soort dingen hoor.

Ja, maar waar staat dat dan, ik heb net ook alles al gelezen…  

Ik kan ‘t niet precies zeggen hoor, maar meestal wijst het zich zelf…  

Oke, geen probleem, maar… 

Wie van het personeel weet daar wel meer van? 

Eh, nou ja dit is wel mijn afdeling…. Maar er veranderd steeds zoveel dat wij het niet allemaal kunnen bijhouden.

En omdat de man even vluchtig op z’n klokkie kijkt weet ik dat ik zijn koffiepauze sta te verneuken.

En met ‘n “je kunt het altijd ruilen hoor” beent ie snel naar het kombuis….

Ja u ook bedank…

Dat was weer ‘n heerlijk momentje GODVER…. eh dat zeg ik :

GAMMA

(maar weinig straling)