cumulus column

Ik wil het niet, ik ben niet zo, ik hou hier niet van, maar dikke vette maar….

Ja, nu moet ik ff zeuren hoor…. Ik heb ook zo mijn momenten, en als je hier geen zin in hebt, ga dan maar weer songfestival kijken… al weet ik niet wat erger is.

Ik kan er niet omheen, het lukt me niet boven de lijn van “zero positief” te blijven.

Na een heel jaar knokken, winnen, geloven en herstellen van die goeie ouwe CVA,  spat de droom er verder bovenop te komen compleet uiteen als het ziekenboesje me opnieuw vol gas naar de CTscan  vliegt…

De uitslag wordt al ingeschat bij de bookmakers en ja hoor, papa is weer aan de beurt…

Opnieuw zwaar getroffen door CVA en fors aangedaan op vitale  onderdelen waaronder slik, praat, voel en stabiliteit.

Met wat nieuwe items toegevoegd aan het aloude “recept” is het opnieuw spannend voor mij en de “mijne”

Ik flikker gewoon om, krijg mijn diners binnen door een slangetje en mijn hele vel voelt alsof ik een ander ben.

Bovendien zijn mijn afwijkingen naar links zo sterk dat de “zwembadpas” er bij verbleekt en sommige fysiotherapeuten Metroponol shots nodig hebben om hun hartritme er weer onder te krijgen.

Kortom; voor een heel stuk terug bij af en daar ben ik zwaar van onder de indruk… Ja ik ben ook maar ‘n mens hoor.

Ik betrap me er op in een cocon van balerij gevangen te zitten en deze dagen door te brengen in een: Cumulus VAginus (ook wel kutwolk genaamd).

Oh, ik verbeter al wel wat hoor. Ik moet trouwens wel want iedereen om me heen zegt dat ik ‘n knokker ben en dat ik al ‘n heel stuk vooruit ben gegaan….

Zal ook wel, maar ik geloof inmiddels meer in de Missias dan in de Messias….

Alom somberheid? Nee hoor, dagelijks ben ik als lotgenieter blij en gesteund door zoveel lieve berichtjes en cadeautjes van m’n fans… wauw.