Bang verhaal

Ik ben bang, echt heel erg bang… 

Let op de plaatsingsdatum van vorig jaar! Maar door de nieuwe opname op 29-02-2020 is dit verhaal ineens actueel van toepassing.

Kijk, ik heb nu 2 keer ‘n vette cva gehad en tussendoor nog ’n wat kleinere…

Al met al lekker verlamd geraakt op meerdere functies, voor een deel spastische armen en benen aan die grapjes overgehouden en voor de rest lichamelijk aardig in onbruik geraakt door een berg restverschijnselen.

Maar hoewel ik regelmatig bang ben dat er weer zoiets gebeurt is dat niet het “bang” waar ik nu op doel…

Welke bang dan wel?

Nou bang om in het ziekenhuis terecht te komen…. Oh ik wil wel naar het ziekenhuis hoor, je kunt in voorkomende gevallen geen betere plek vinden…

Op die gespecialiseerde afdelingen werken absoluut een hele boel deskundige schatten die je met liefde weer klaarmaken voor de grote boze wereld…. 

Maar, en daar komt ie dan: er werken ook draken en zelfs minkukelientjes…

Ik heb als ervaringsdeskundige bij de diverse opnames met enkele mediklunzen te maken gehad waar ik nog steeds en met enige regelmaat woedend op word.

Tegelijk vind ik mezelf ‘n domme bejaarde omdat ik niet de moeite op kon brengen om klachten over die drapflollen in te dienen…

Absoluut gegronde klachten…

Twee van die figuren zijn het waard zuurstofarme hersens op te lopen voor zover ze dat al niet hadden.

Ik zal er niet over in onsmakelijke details gaan maar de een heeft me vreselijk gepijnigd toen de stoelgang zwaar verstoord was en hij in het geheel niet wilde luisteren naar mijn aanwijzingen en geschreeuw over de vreselijke pijn die dat opleverde.

Een ander verpleegding pijnigde me eveneens onhoudbaar bij het katheteriseren en liep weg toen ik daarom kwaad werd en moest vloeken…

Toen ik een kussen wegtrapte zei die kut dat ik agressief was en verdween, om me vervolgens 3 uur lang te laten verrekken en zelfs geen medicijnen meer gaf.

Die stinkpoezel is gewoon naar huis gegaan… Zonder iemand in te lichten. Pas na middernacht vind een ander mij met de opmerking; heee kunt u niet slapen…. @¥%#~@ 

Dit is nou waar ik zo bang voor ben….

Bang dat ik diezelfde lui weer zal treffen als ik weer getroffen wordt… (en ja hoor de eerste heeft al in mijn vinger geprikt).

…echt heel bang… hoe kunnen zulke dingen toch gebeuren? Zo ziek worden is toch op zich al trauma genoeg zou ik denken…