…rothond…

Na ’n hoop gezeur, overstag gegaan en dus eindelijk een hondje. Ja mijn vrouw wilde dat graag, maar zelf had ik amper wat met honden. Honden luisteren niet, moet eten in en poep uit, je moet ze uitlaten en ze stinken

Dat was tot dan toe mijn idee over honden, maar mijn vrouw wilde niets liever. Eenmaal tijd en ruimte was aanleiding toch maar eens zo’n beest in huis te halen. Eng vond ik het want hoe moet ik daar nou toch mee omgaan?

M’n best gedaan, inclusief het opruimen van poep… bah. Wat fouten gemaakt door het beest verkeerd aan te pakken, maar langzamerhand groeide er een band. Ach wat heet: na 3 weken was ik verslaafd aan het beest en snapte ik al niet dat ik ‘t ooit zonder had gedaan.

Maar ff over het grasveldje lopen voor wat p&p bleek toch echt te weinig voor ‘n druktemaker. Gezocht in de buurt naar een veld en hup, dikke pret voor beiden.

Maar ja een mooi hondenveld heb je niet alleen… Dus op een dag maakten we kennis met kuthond Boy… Zo’n onopgevoede, herderachtige bruut, die gelijk in de aanval ging en ons kleine lieve Peppertje bij haar flikker greep…. Piepen, gillen en weglopen was het resultaat, maar gelukkig geen verwonding.

Nou daar ging hondenveld, want de dag daarna wilde Pepper niet meer uit de auto stappen. Bang! Ik ook bang? Eigenlijk wel, want ja hoe moet dat nou voortaan?
Zelf gaf ik het antwoord: nu bang is altijd bang en dat gaan we niet doen. Ik pakte Pepper uit de auto en hup het veld op. Daar was niemand dus mooi…

Tot we weg gingen, toen kwam daar die kloteroedel aangelopen met Boy voorop. Pepper bang, maar ik flink en zelfverzekerd. De honden naar ons toe laten komen met wel in mijn achterhoofd het plan: “als je mijn hond weer bedreigt schop ik je naar de wolken”.

Slechts licht opdringerig maar verder weinig belangstelling zijn alle honden hun ding gaan doen en kon Pepper (en ik toch ook) gaan werken aan vertrouwen van andere hondenveld gebruikers. Het heeft even geduurd maar Pepper en Boy zijn dikke vrienden geworden en zijn jaren met elkaar opgetrokken.

Het overgangsmoment: Ik niet bang, jij niet bang, werd de basis voor mijn hondentoekomst en inmiddels kan ik bijna alles met bijna alle honden.

Boy, ‘n brute, komische, veelal onbegrepen goedzak… Boy heeft inmiddels (op 1 december) de veel te vroeg overleden Pepper, opgezocht… Niets meer van ze gehoord, dus ze zullen wel in de wolken zijn daarboven.