“ fingerspitzengefühl” beeldblog

Ja ik vind het ook een misselijk woord maar het borrelde door de foto, in me op.

Oud en nieuw friemelen hier met de vingertopjes ‘n beetje tegen elkaar…

Dat is voor de eigenaren van de vingers misschien wel grappig en ach op een foto komt het al snel in ‘t smeltbook of records terecht.

Kaartenmakers jatten zo’n foto ook vaak, maar in dit geval is die teveel bewogen….

Ja de foto is bewogen dat is natuurlijk slecht, want dan heb je er alleen wat aan als je die fikkies persoonlijk kent….

Nou: de oude vingers zijn van mijn oude moeder, de nieuwe vingers zijn van haar achterkleinkind.

Het verhaalt het ultieme moment van afscheid tussen die twee handjes, omdat het oude handje een week later een waardig, dapper en geheel zelf geregisseerd einde  tegemoet zou gaan…

In een vlaflip van emoties hebben we met al onze vingers nog even de oude vingers aangeraakt en lachhuilend afscheid genomen van onze dappere en lieve moeder….

Van haar zelf en de dokter mochten we haar vasthouden terwijl ze in alle rust van ons weg ging…. We hebben haar samen in haar laatste reiskoffertje gelegd en begeleid naar de Dela….

Een bewogen beeldblog van het bewogen einde van onze fantastische moeder… 

…blij dat ik er ook bij was…

Foto Constance van de Kolk