“biker” beeldblog

Op zoek naar mede NAH bikers* kom ik deze, door CVA of welke griep dan ook, gemolesteerde gast tegen. Gezellig lachend op, bijgaande, de foto…  Druk met sporten én lollig doen én fietsen én plezier maken én lezingen geven of wat voor werk dan ook…

Ik vind dat zoiets niet hoort eigenlijk. Je bent ziek en aangedaan met iets raars. Dan moet je zielig doen vind ik en geen trotse kunstjes met je gammele lijf showen…

…..

Tja, dit zou ik allemaal écht kunnen vinden, allemaal écht kunnen denken en allemaal écht kunnen geloven als ik niet zo godvergeten diep geraakt was door het positivisme van deze gozer….

Zoveel moeite het mij in begin koste om te geloven dat die figuur echt zo is. Zoveel respect ben ik inmiddels voor de man gaan krijgen…

Die hele wereld van lotgenieters zit zo vol depressie. dat deze knakker een parel van een ambassadeur is geworden voor alle getroffenen met NAH en aanverwante kwaaltjes, is mijn overtuiging.

Ik jank me nog regelmatig schamend voor mijn aangedane ik, de toekomst in….

Dan is het een waar genot om daarbij verzachtend ondersteund te worden door zo’n positivo….

…Inspirerend voor velen…

 

*Op de foto de betreffende persoon. Zelf heb ik een soortgelijke fiets Easy Rider waarover ik, met name technisch, contact had met ‘m.

 

(betrokkene heeft toestemming verleend voor deze plaatsing. Naam vanzelfsprekend bij ons bekend).